برگزاری دومین کنگره «سازمان رهایی افغانستان»
به تاریخ ۲۴ دلو ۱۴۰۴ (۱۳ فبروری ۲۰۲۶)، دومین کنگره «سازمان رهایی افغانستان» برگزار گردید. مقدمات کار کنگره از مدتها قبل با تاکید بر جهات ایدئولوژیک مسایل و بحثهای جدی روی دست گرفته شده بود که نتیجه آن جمعبندی از کار چهار ساله سازمان و انگشت گذاردن بر دستاوردها و مهمتر از همه کمبودها، اشتباهات و ضعفهای رهبری بود که با جزییات انجام گرفت.
ابتدا طی دو روز جلسات مقدماتی با شرکت اعضای مرکزیت و نمایندگان منتخب کلیه کمیتههای سازمانی، پیشنویس اسناد کنگره از جمله مسوده برنامه و اساسنامه، تحلیل اوضاع داخلی و جهانی، گزارش جامع تشکیلاتی، مالی، فرهنگی، آموزشی، مطلبی در ارتباط با مبارزات ایدئولوژیک تحت عنوان «با سلاح انتقاد و انتقادازخود علیه لیبرالیزم کشنده درون تشکیلاتی برخیزیم!» و ارایه مختصر متنهای انتقادازخود اعضا و مشاوران کمیته مرکزی، با کنکاش و مداقهی رفقا غنی گشت تا جهت تصویب نهایی به رای گذاشته شوند.
در روز اصلی کنگره در کنار اکثریت نمایندگان انتخابی و عدهای از اعضای انتصابی، تعداد زیادی از مهمانان و مادران و بستگان جانباختگان فقید سازمان دعوت شده بودند که گرچه به علت برفباری و سرما متاسفانه تعدادی به موقع نرسیدند با این هم حضور نسبتا محدود شان به شکوه کنگره افزود.
تالار کنگره با تصاویر جانباختگان سازمان و جنبش چپ انقلابی افغانستان مزین شده و پوسترهای آنان، اشعار، شعارها و نقلقولهایی از شخصیتهای بزرگ پرولتری روی صفحه نمایش داده میشد که نمونههایی از آنها در گزارش گنجانده شدهاند.
برنامه با یاد شهیدان سازمان و جنبش چپ انقلابی افغانستان و نیز رفقایی که اخیرا پدرود حیات گفتهاند، توسط رفیق معروف یکی از اعضای اولیه سازمان و از همرزمان نزدیک رفیق داکتر فیض احمد -که علیرغم کهولت و بیماری و اصرار رفقا نپذیرفت فرصت اشتراک در این روز تاریخی را از دست دهد- و اجرای سرود انترناسیول، افتتاح گردید. متعاقبا، مسوده اسناد متذکره، در فضای دموکراتیک، گرم و رفیقانه مورد بررسی قرار گرفته با اکثریت آرا به تصویب رسیدند.
یک رفیق جوان دختر گزارش مفصلی از تجارب و دستاوردهای کار سازمان میان زنان تقدیم نمود با نمایش صدها تصویر و سند جالب از پیکار و فعالیت رفقای زن و ضمنا برشمردن ارزشها، نقایص و ضعف کار. رفیق دیگری به معرفی و ارزش فعالیتهای فرهنگی، تبلیغاتی و ترویجی در حیات سازمان پرداخته و با تاکید بر کمبود در زمینه، رفقا را به سهمگیری جدی و مسئولانه در این عرصه فوقالعاده مهم فراخواند.
پس از ارایه و تصویب تمامی گزارشها، با تمرکز بر سپردن رهبری به کادرهای جوان، رفقایی جهت عضویت در کمیته مرکزی خود را نامزد نمودند و تعدادی نیز از سوی نمایندگان در کنگره پیشنهاد گردیدند. طبق اساسنامه سازمان، طی دو مرحله جداگانه، اعضای اصلی و علیالبدل کمیته مرکزی با رأیگیری سری برگزیده شدند.
در لابلای برنامه، جوانان و نوجوانان سازمان سرودهایی را به یاد شهیدان سازمان و مقاومت فلسطین اجرا نمودند که مورد استقبال فراوان قرار گرفت.
خوانش با حرارت اشعار انقلابی در وقفههایی از کار کنگره بر حاضران وجد و شعف میآفرید. اشعاری از رفیق عبدالاله رستاخیز و رفیق داوود سرمد از رهبران جریان پرافتخار دموکراتیک نوین و ساما نیز توسط رفقای دختر و پسر با پسزمینهی تصاویر، زندگینامه فشرده و پوسترهای دو شاعر جاویدانیاد، جذاب و زیبا اجرا شدند.
یادبود و تکریم جنبش جانبخش و قهرمانانهی خلق فلسطین و آموختن از آن، در سخنرانیها، شعرها، پوسترها، عکسها، شعارها بهگونهای برجسته بازتاب داشت. تصاویر چندتن از رفقای جانباخته «جبهه خلق برای آزادی فلسطین» نیز در میان سلایدها به چشم میخورد. دکلمه پرشور شعری پشتو تقدیم به خلق قهرمان فلسطین سروده یکی از اعضای سازمان، مخصوصا تحسین همه را برانگیخت.
پیامهایی از جانب اعضایی که امکان حضور در کنگره را نیافته بودند و نیز دوستان و هواداران سازمان مواصلت نموده بود که متاسفانه به علت ضییقی وقت، گزیدهای از آنها به سمع حضار رسانده شد.
کنگره با قرائت اختتامیه توسط بهیر رفیق پیشکسوت و دیرپای مبارزه، و اجرای جمعی سرود انترناسیول به زبان پشتو -احتمالا برای نخستین بار در میهن ما با این جملات به پایان رسید:
«… ما امروز بار دگر روشن نمودیم که راهمان نه از مسیر تسلیم میگذرد و نه از خوشبینی و هیجان بیپشتوانه و متوهم. مسیر ما مسیر سازمان است: اتکا بر مارکسیزم-لنینیزم-اندیشه مائوتسهدون، پیوند فشرده با تودهها جهتِ ارتقای آگاهی و بسیجِ آنان، تحلیل مشخص از اوضاعِ مشخص، آموختن از تجارب، نترسیدن از انتقاد و انتقادازخودِ صریح و بیملاحظه و غلبه بر هرگونه دشواری، اپورتونیزم و سازشکاری.»
