رفیق حمید همرزمانش را به وفاداریبهپیمانانقلابی فرا میخواند
حمیداله پوپل در ۱۳۲۷ در كابل بدنیا آمد. تحصیلاتش را در لیسه نجات و بعداً پوهنحی اقتصاد به پایان رسانید و تا زمان دستگیری (۱۳ حوت ۱۳۵۷) در شعبه دفترداری وزارت مالیه كار میكرد.
در اولین سالهای ایجاد گروه به آن پیوست و در مبارزه علیه مخالفان گوناگون، استوارانه جانب گروه را گرفت.
پس از كودتای ۷ ثور، رفیق حمید بین رفیق داكتر فیض احمد و سرخا (سازمان رهاییبخش خلقهای افغانستان) رابط بود. قبل از این كه این تماسها به نتایجی برسد، سازمان مذكور ضربه خورد و متأسفانه كاملاً متلاشی گردید.
در همین جریان، حمید و تعداد دیگری از رفقا توسط عظیم یك تن از رهبران خاین سرخا به دشمن معرفی گردیدند. دولت تصور میكرد كه با به چنگ آوردن آن رفقا، رهبری گروه و مهمتر از همه رفیق داكتر فیضاحمد را به دام انداخته و كار گروه را نیز یكسره خواهد كرد. بناءً تمام رفقای اسیر و بخصوص رفیق حمید را زیر شدیدترین شكنجههای ممكن بردند تا ردپای رفیق داكتر را بدست آرند.
رفیق مطمئن بود كه دشمن حكم مرگش را صادر كرده ولی با وجود این و علیرغم آن که در اثر شكنجه نیمجان شده بود، به رفقا همبندش روحیه میداد و آنان را به مقاومت و وفاداری به پیمانهای انقلابی شان فرا میخواند.
رفیق حمید در اواخر حوت ۱۳۵۷ در ۳۰ سالگی زیر شكنجه جان باخت و بدین ترتیب هرچه را از گروه و رهبرش میدانست تا آخر و به قیمت جانش در سینه نگهداشت.
